آئین نامه مجمع عمومی

آیین‌نامه داخلی مجمع عمومی نمایندگان طلاب و فضلای حوزه علمیه قم

فصل اول: کلیات

ماده ۱: مجمع عمومی، از اجتماع نمایندگان طلاب و فضلای حوزه علمیه قم تشکیل می‌گردد و دارای جلسات عادی، فوق‌العاده و اضطراری می‌باشد.

ماده ۲: مجمع عمومی، عالی‌ترین مقام تصمیم‌گیری در مجمع نمایندگان طلاب و فضلای حوزه علمیه می‌باشد و رعایت مصوّبات آن الزامی است.

ماده ۳: محل تشکیل جلسات مجمع عمومی، شهر مقدس قم می‌باشد.

تبصره: با تصویب مجمع عمومی، جلسات مجمع را می‌توان در مکان دیگری تشکیل داد و در مواقع اضطراری، تصمیم‌گیری با هیأت رئیسه می‌باشد.

 

فصل دوم: انتخابات

بخش اول: انتخاب هیأت رئیسه سنّی

ماده ۴: اولین مجمع عمومی هر دوره، به وسیله هیأت نظارت بر انتخابات، آغاز می‌گردد و پس از تلاوت آیاتی از قرآن کریم هیأت نظارت، هیأت رئیسه سنی را معرفی می‌کند و از آنان دعوت می‌نماید که در جایگاه قرار گرفته، اداره جلسه را به عهده گیرند.

ماده ۵: هیأت رئیسه سنّی، مرکب از دو نفر از مسن ‌ترین نمایندگان حاضر در جلسه به عنوان رئیس و نائب رئیس و دو نفر از جوان ‌ترین نمایندگان حاضر در جلسه به عنوان منشی می‌باشد.

تبصره: در صورت تساوی سن میان چند نفر از نمایندگان، هیأت رئیسه با قید قرعه از میان مسن‌ ترین و جوان ‌ترین نمایندگان حاضر تعیین می‌شود.

ماده ۶: وظایف هیأت رئیسه سنّی:

۱ ـ اداره جلسات تا انتخاب هیأت رئیسه دائمی.

۲ـ ثبت‌نام واعلام اسامی داوطلبان عضویت در هیأت رئیسه

تبصره: اسامی توسط منشی‌ها ثبت و بر حسب حروف الفبا اعلام می‌شود.

۳ ـ برگزاری انتخابات هیأت رئیسه دائمی.

تبصره: هیأت رئیسه سنی موظف است در همان جلسه یا حداکثر تا دو جلسه، هیأت رئیسه دائمی را مشخص نماید و مسؤولیت اداره جلسات را به آنان واگذار کند.

ماده ۷: اختیارات هیأت رئیسه سنی در محدوده وظایف همانند هیأت رئیسه دائمی است.

 

بخش دوم: انتخاب هیأت رئیسه دائم

ماده ۸: هیأت رئیسه دائم مرکب است از: رئیس و دو نایب رئیس و دو منشی که برای مدت یک سال و با رأی مخفی نمایندگان انتخاب می‌شوند.

تبصره ۱ ـ افرادی که داوطلب عضویت در هیأت رئیسه مجمع می‌شوند، باید شخصاً در جلسه حضور داشته و یا کتباً داوطلبی خود را به هیأت رئیسه اعلام کرده باشند.

تبصره ۲ ـ تعداد داوطلبان عضویت در هیأت رئیسه باید حداقل دوبرابر تعداد مورد نیاز باشد.

تبصره ۳ ـ داوطلبان ریاست، هر یک می‌توانند حدّاکثر تا ۱۰ دقیقه و نوّاب و منشی‌ها هریک ۵ دقیقه خود را معرفی کنند و یا وقت خویش را به فرد دیگری واگذار نمایند.

تبصره ۴ – هیچ یک ازداوطلبان هیأت رئیسه نمی‌تواند به نفع داوطلب دیگر صحبت کند ویابه نفع دیگری انصراف دهد.

تبصره ۵ – هر یک از نمایندگان که برای بیش از یک عنوان داوطلب می‌شوند فقط یک بار می‌توانند صحبت نمایند.

ماده ۹: رئیس با رأی اکثریت مطلق (نصف + ۱) نمایندگان حاضر در جلسه انتخاب می‌شود.

ماده ۱۰: نواب و منشی‌ها، هریک با رأی حداقل یک سوم نمایندگان حاضر و به صورت جداگانه انتخاب می‌شوند.

تبصره: در صورتی که در انتخاب اعضای هیأت رئیسه، اکثریت لازم حاصل نشود، انتخاب مجدّد از میان دو نفر از واجدین بیشترین آراء، با کسب اکثریت نسبی می‌باشد.

 

بخش سوم: انتخاب اعضای کمیسیون‌ها

ماده ۱۱: هیأت رئیسه موظف است به منظور دست‌یابی به اهداف تعیین شده در فصل دوم اساسنامه با استناد به ماده ۲۰ اساسنامه ، حداکثر ظرف مدت یک ماه اعضای کمیسیون‌ها را بر حسب سوابق و تخصص و اولویّت تعیین شده توسط نماینده، مشخص و به مجمع عمومی اعلام نماید.

ماده ۱۲: تعداد اعضای هر کمیسیون حداقل۷% از کل نمایندگان منتخب می‌باشد.

تبصره: در صورتی که کمیسیونی متقاضی کافی نداشته باشد، هیأت رئیسه می‌تواند با توجه به مفاد ماده ۱۰ نسبت به تکمیل آن اقدام نماید.

ماده ۱۳: هر یک از نمایندگان ملزم به عضویت در یکی از کمیسیون‌های دائمی هستند.

تبصره: اعضای هیأت رئیسه مجمع نمی‌توانند عضو کمیسیونهای دائمی باشند.

ماده ۱۴: هر نماینده می‌تواند بدون داشتن حق رأی، در بیش از یک کمیسیون عضویت داشته باشد.

تبصره: هر نماینده می‌تواند علاوه بر عضویت در کمیسیون‌های دائمی در یکی از کمیسیون‌های ویژه و غیر دائمی باحق رأی عضو باشد.

ماده ۱۵: دوره کمیسیون‌ها دو ساله است و انتخاب اعضای کمیسیون‌ها هر دو سال تجدید خواهد شد.

تبصره: تغییر عضویت در کمیسیون‌ها منوط به درخواست کتبی، مستدلّ و موافقت هیأت رئیسه می‌باشد.

 

فصل سوم: جلسات مجمع عمومی

بخش اول: اداره جلسات مجمع عمومی

ماده ۱۶: تعداد جلسات مجمع عمومی، در هر ماه حدّاقل دو جلسه خواهد بود.

تبصره: تعطیلات مجمع، تابع تعطیلات حوزه خواهد بود، مگر در مواردی که مجمع عمومی تصمیم دیگری اتخاذ نماید.

ماده ۱۷: هرگاه هیأت رئیسه یا ۱۰ نفر از نمایندگان تقاضای جلسه فوق‌العاده داشته باشند، با تصویب مجمع عمومی جلسه فوق‌العاده تشکیل می‌شود.

ماده ۱۸: در موارد ضروری به تشخیص هیأت رئیسه و یا با پیشنهاد کتبی ۳۰ نفر از نمایندگان، جلسات اضطراری تشکیل می‌شود و به تصویب مجمع عمومی نیاز ندارد.

تبصره: زمان برگزاری جلسات عادی، فوق‌العاده و اضطراری، از طریق دبیرخانه مجمع اعلام می‌گردد.

ماده ۱۹: جلسات عادی و فوق‌العاده مجمع عمومی با حضور سه پنجم و جلسات اضطراری، با اکثریت مطلق نمایندگان رسمیت می‌یابد.

ماده ۲۰: حداکثر زمان برای هر جلسه ۲ ساعت و ۳۰ دقیقه است.

ماده ۲۱: جلسات مجمع عمومی با تلاوت آیاتی از قرآن مجید آغاز و سپس دستور جلسه توسط منشی اعلام می‌شود.

ماده ۲۲: اداره جلسات و رعایت ترتیب مذاکرات و اجرای آیین‌نامه و حفظ نظم، به عهده رئیس مجمع و در غیاب وی به ترتیب به عهده نواب اول و دوم می‌باشد.

تبصره: رئیس مجمع درصورت حضور خود، می‌تواند اداره جلسه را به عهده نواب به نوبت واگذار نماید.

ماده ۲۳: رئیس جلسه باید در اداره جلسات و رعایت حقوق نمایندگان بی‌طرفی کامل را اعمال نماید.

ماده ۲۴: شمارش آراء و تشخیص تعداد حاضران، به عهده منشیان است و در آغاز هر جلسه و پیش از هر رأی‌گیری، باید تعداد رأی‌ دهندگان از سوی رئیس جلسه اعلام شود.

ماده ۲۵: در هر جلسه رئیس می‌تواند قبل از ورود در دستور کار، حدّاکثر ۱۵ دقیقه در مورد حوادث مهم و مسایل لازم، مطالبی را که آگاهی نمایندگان از آنها ضروری می‌باشد، به اطلاع نمایندگان برساند.

ماده ۲۶: در هر جلسه مجمع، دو نفر از نمایندگان می‌توانند هریک حداکثر ۱۰ دقیقه در رابطه با مجمع، حوزه علمیه، حوزه انتخابیه خود و یا مسایل کلّی نظام، نطق پیش از دستور داشته باشند.

تبصره۱ـ ناطقین پیش از دستور می‌توانند تمام وقت یا بخشی از آن را به دیگری واگذار نمایند.

تبصره ۲ـ با تشخیص هیأت رئیسه، بیش از دو نفر می‌توانند نطق پیش از دستور داشته باشند.

تبصره۳: اولویت در تعیین ناطقین پیش از دستور، با کسانی است که قبلا صحبت نکرده باشند

ماده ۲۷: ثبت نام و تعیین ناطقین قبل از دستور توسط هیئت رئیسه و از طریق دبیر خانه مجمع می باشد

ماده ۲۸: هیأت رئیسه موظف است مذاکرات مجمع عمومی را به صورت سمعی و بصری ضبط و در دبیرخانه مجمع نمایندگان نگهداری کند.

تبصره: منشی جلسه موظف است اهم مذاکرات مجمع عمومی را ثبت نماید.

ماده ۲۹: هیأت رئیسه موظف است در پایان هر جلسه مجمع عمومی، دستور کار و زمان برگزاری جلسه بعد را به اطلاع نمایندگان برساند.

ماده۳۰: هیأت رئیسه موظف است در پایان هر جلسه، اسامی غایبین جلسه گذشته، و نیز تذکرات مکتوب نمایندگان را قرائت کند.

ماده ۳۱: هیأت رئیسه می‌تواند هر سه جلسه یک بار از مهمان جهت سخنرانی و پرسش و پاسخ دعوت به عمل آورد.

تبصره۱: زمان سخنرانی و پرسش و پاسخ یک ساعت می‌باشد.

تبصره۲: در موارد ضروری به تشخیص هیأت رئیسه یا تقاضای پانزده نفر از نمایندگان دعوت از میهمان سخنران، نیاز به گذشت سه جلسه ندارد.

 

بخش دوم: فرایند بررسی وتصویب طرح‌ها وپیشنهادها

ماده ۳۲: در آغاز هر دوره از مجمع، هیأت رئیسه صورتی از طرحها و پیشنهادهای معوّقه را تهیه نموده ودر اولین جلسۀ مجمع عمومی به اطلاع نمایندگان می رساند و هر یک از طرحها که بر ضرورت خود باقی مانده باشد به ترتیب اولویت در دستور کار قرار داده می شود.

ماده ۳۳: طرح‌ها و پیشنهادها بر سه قسم است:

قسم اول: طرح یا پیشنهادی که نماینده یا نمایندگان در موضوعی خاص تهیه و ارائه می‌نمایند.

قسم دوم: طرح یا پیشنهادی که در کمیسیون‌ها تصویب می‌شود.

قسم سوم: طرح یا پیشنهادی که از سوی هیأت رئیسه ارائه می‌گردد.

تبصره: طرحها باید دارای موضوع و عنوان مشخص باشد و دلائل لزوم پیشنهاددرمقدمه‌درج‌شودودارای‌موادی متناسب‌با اصل موضوع و عنوان طرح باشد.

ماده ۳۴: هیأت رئیسه موظف است طرح‌های پیشنهادی رسیده را جهت بحث و بررسی به کمیسیون‌ها ارجاع نماید.

ماده ۳۵: پیشنهاد و طرحی قابل بررسی در کمیسیون‌ها است، که از سوی هیأت رئیسه فرستاده شده باشد.

ماده ۳۶: همه طرح‌ها و پیشنهادهای مصوب کمیسیون‌ها باید به هیأت رئیسه ارسال شود.

ماده ۳۷: هیأت رئیسه موظف است طرح‌ها و پیشنهادهای رسیده از کمیسیون‌ها را اعلام وصول و به نوبت در دستور کار مجمع عمومی قرار دهد.

تبصره ۱ ـ طرح و پیشنهادی که کارشناسی آن در خارج از مجمع صورت گرفته است، در صورت تأیید کارشناسی آن توسط هیأت رئیسه درمجمع عمومی اعلام وصول و در نوبت طرح در مجمع قرار می‌گیرد

تبصره ۲ ـ در صورتی که هیأت رئیسه طرح یا پیشنهادی را قابل بررسی در کمیسیون‌ها نداند، باید دلائل رد آن را مکتوب به پیشنهاد دهندگان ارائه نماید.

ماده ۳۸: در صورتی‌ که هیأت رئیسه نقطه نظر خاصی درباره طرح‌های رسیده از کمیسیون‌ها داشته باشد، موظف است در مدت ۱۵روز، با حضور اعضای کمیسیون به توافق نهایی رسیده و آن را در دستور کار مجمع عمومی قرار دهد.

تبصره: در صورتی‌ که توافق حاصل نشود، مصوبه کمیسیون در مجمع عمومی مطرح می‌شود.

ماده ۳۹: طرح یا پیشنهادی که در دستور کار مجمع عمومی قرار می‌گیرد، بر سه قسم است:

۱) عادی: طرح یا پیشنهادی است که بعد از تصویب در کمیسیون تقدیم هیأت رئیسه می‌شود و به نوبت در دستور کار مجمع عمومی قرار گیرد.

۲) یک فوریتی: طرح یا پیشنهادی است که باید بلافاصله پس ازپایان رسیدگی  طرح جاری، در دستور کار مجمع عمومی قرار گیرد.

۳ ) دو فوریتی: طرح یا پیشنهادی است که باید در همان جلسه در دستور کار قرار گیرد و برای هریک از موادوتبصره های آن مذاکره و رأی‌گیری به عمل آید.

ماده ۴۰: پیشنهاد فوریت هر طرح باید مکتوب و مستدل  و نخست فوریت آن به تصویب مجمع عمومی برسد و درابتداء جلسه طرح گردد.

ماده ۴۱: طرحهای یک فوریتی باید به امضای ۲۰ نفر از نمایندگان و طرح‌های دو فوریتی به امضای ۳۰ نفر از نمایندگان رسیده باشد.

ماده ۴۲: یک فوریت طرحها با رأی موافق نصف +۱ و دو فوریت طرح‌ها دو با رأی موافق دو سوم نمایندگان حاضر معتبر خواهد بود.

ماده ۴۳: تمام اسناد و اوراق مربوط به اموری که باید در کمیسیون‌ها بررسی شود، از سوی هیأت رئیسه تهیه و در اختیار کمیسیون‌ها قرار داده می‌شود.

ماده ۴۴: هیأت رئیسه می‌تواند هر بخش از طرح یا پیشنهادی را که دارای جهات مختلف باشد ، با رعایت تناسب موضوع به کمیسیون‌های مختلف ارسال نماید.

تبصره ۱: مدّت زمان بررسی چنین طرح‌هایی در کمیسیون‌ها۲۰ روز است که با موافقت هیأت رئیسه حداکثر به مدت ۱۰ روز قابل تمدیدخواهد بود.

تبصره ۲: جمع‌بندی نهایی طرح‌هایی که دارای جهات مختلف می‌باشند، توسط رؤسای کمیسیون‌های مربوطه و هیأت رئیسه انجام می‌گیرد.

 ماده ۴۵: در مواردی که طرح یا پیشنهادی با کمیسیون‌های دائمی ارتباط اساسی نداشته باشد، هیئت رئیسه با تصویب مجمع عمومی، کمیسیون ویژه‌ای را تشکیل و اعضای آن را برای بررسی طرح انتخاب می‌نماید. تعداد اعضای این کمیسیون حداقل هفت نفر می‌باشد.

 ماده ۴۶: ارائه دهندگان طرح یا پیشنهاد حق دارند برای توضیح و دفاع در کمیسیون مربوطه حاضر شوند و رئیس کمیسیون موظف است حداقل ۴۸ ساعت پیش از بررسی، زمان و مکان جلسه کمیسیون را به آنان اطلاع دهد.

ماده ۴۷: همه طرح‌ها و پیشنهادها باید حدّاکثر یک هفته پیش از آن که در دستور کار مجمع قرار گیرد، در اختیار نمایندگان گذاشته شود.

ماده ۴۸: کمیسیونی که طرحی را بررسی و تصویب کرده است، می‌تواند حدّاکثر۱۵ دقیقه کلّیات طرح و ضرورت آن را برای مجمع عمومی بیان کند سپس مجمع عمومی وارد بررسی آن می‌شود.

ماده ۴۹: در مورد کلیات هر طرح و نیز مواد و تبصره های آن، دو نفر به عنوان مخالف و دو نفر به عنوان موافق می‌توانند نظرات خود را بیان کنند، پس از تصویب کلیات، درباره اصل مواد و تبصره های آن رأی گیری به عمل می‌آید ولی اگر پیشنهاد جدیدی ارائه شده باشد نسبت به آن رسیدگی به عمل می آید.

تبصره ۱ ـ اولویّت در تعیین مخالف و موافق براساس ترتیب ثبت‌نام نمایندگان می‌باشد.

تبصره ۲ ـ مخبر یا نماینده کمیسیون مربوطه می‌تواند در پایان بیانات موافقین و مخالفین، توضیحات لازم را بیان کند.

تبصره ۳ ـ در طرح‌ها و پیشنهادهایی که موافق ثبت‌نام نکرده باشد، مخالف می‌تواند صحبت کند.

تبصره ۴ ـ اگر موافق قبلا ثبت‌نام نکرده باشد، در صورت صحبت مخالف، در همان جلسه یک نفر می‌تواند به عنوان موافق صحبت نماید.

تبصره ۵ هر کدام از اعضای هیأت رئیسه نیز می‌توانند به عنوان موافق یا مخالف صحبت کنند.

ماده ۵۰: پیشنهادهایی در مجمع عمومی قابل طرح و بررسی است که تا ۲۴ ساعت پیش از جلسه مجمع عمومی به صورت کتبی به هیأت رئیسه ارائه شده باشد

تبصره ۱ ـ پیشنهاد حذف کلّ، مقدم بر پیشنهاد حذف جزء است.

تبصره ۲ ـ پیشنهاد اصلاحی محتوایی، مقدم بر پیشنهاد اصلاحی شکلی است.

ماده ۵۱: در صورتی که مذاکرات مجمع درباره طرح یا پیشنهادی از حد معمول فراتر رود، رئیس یا ۳ نفر از نمایندگان می‌توانند پیشنهاد کفایت مذاکرات را بدهند که در این صورت کفایت مذاکرات به رأی گذاشته می‌شود.

ماده ۵۲: با پیشنهاد هیأت رئیسه یا۱۵ نفر از نمایندگان مبنی بر مسکوت ماندن طرحی از دستور کار مجمع عمومی، پیشنهاد مورد نظر پس از اظهار نظر مخالف و موافق به رأی گذاشته می‌شود.

تبصره: مدت زمان مسکوت ماندن هر طرح حداکثر۶ ماه می‌باشد.

ماده ۵۳: نحوه رأی‌گیری در جلسات با بالا بردن دست می‌باشد.

تبصره ۱ ـ رأی‌گیری برای انتخاب افراد، به صورت کتبی است.

تبصره ۲ ـ با درخواست رئیس جلسه یا ۱۰ نفر از نمایندگان رأی‌گیری به صورت کتبی خواهد بود.

ماده ۵۴: مصوبات مجمع با اکثریت مطلق آرای حاضرین معتبر خواهد بود؛ مگردر مواردی که در اساسنامه و آیین‌نامه نصاب دیگری برای آن تعیین شده باشد.

ماده ۵۵: هیأت رئیسه موظف است مصوبات مجمع عمومی را پی‌گیری نموده و حداکثر ظرف مدت یک ماه گزارش پیگیری‌های خود و آخرین وضعیت مصوبات را به مجمع عمومی اعلام کند

 

بخش سوم: آیین‌نامه انضباطی

ماده ۵۶: شرکت منظم و به موقع هریک از نمایندگان در تمام جلسات الزامی است؛ مگر آن‌که به تشخیص هیأت رئیسه عذر موجهی داشته باشند

تبصره: شرکت افراد متفرقه در جلسه مجمع عمومی ممنوع است.

ماده ۵۷: تأخیر بیش از ۷۵ دقیقه در یک جلسه و یا مجموع چند جلسه، یک غیبت محسوب می‌شود.

تبصره: ۱۵ دقیقه تأخیر در ابتدای هر جلسه، غیبت محسوب نمی‌شود وتأخیر بیش از آن، با محاسبه ۱۵دقیقه اول، تأخیر غیرموجه محسوب خواهد شد.

ماده ۵۸: اجازه مرخصی تمام مدت یک جلسه یا قسمتی از جلسات عمومی با موافقت هیأت رئیسه مجمع به شرط اینکه جلسه عمومی از حد نصاب خارج نشود بلامانع است.

ماده ۵۹: نمایندگانی که در جلسات مجمع عمومی و کمیسیون‌ها حضور فعال داشته‌اند، در پایان هر سال به عنوان نماینده فعال مجمع انتخاب می‌شوند و از طرف هیأت رئیسه مورد تقدیر قرار می‌گیرند.

تبصره: هیأت رئیسه موظف است آیین‌نامه انتخاب نمایندگان فعال را تدوین نموده و به نمایندگان ابلاغ نماید.

ماده ۶۰: قطع کلام ناطق و عدم مراعات سکوت و هرگونه تهمت، توهین و حرکتی که موجب بی‌نظمی جلسه باشد، ممنوع است و رئیس جلسه مسئول جلوگیری از این گونه تخلّفات است.

تبصره۱: در صورت بروز تشنج و بی‌نظمی، رئیس جلسه می‌تواند حداکثر ۱۰ دقیقه به عنوان تنفس، جلسه را تعطیل و در صورت عدم رفع تشنج و بی‌نظمی، ختم جلسه را اعلام نماید

تبصره ۲: هیأت رئیسه می‌تواند خاطیان را به واحد نظارت و تهذیب معرفی نماید.

ماده ۶۱: رئیس جلسه به نمایندگانی که از موضوع مذاکرات خارج می‌شوند یا بدون اجازه صحبت می‌کنند و یا به انحای مختلف نظم جلسه را رعایت نمی‌کنند، تذکر می‌دهد.

ماده ۶۲: در صورتی که رئیس جلسه به نماینده‌ای در یک جلسه، دو بار تذکر دهد و آن نماینده مجددآ بی‌نظمی نماید، رئیس به او اخطار می‌دهد.

ماده ۶۳: توبیخی که سبب درج در پرونده و گزارش در مجمع عمومی می‌شود، در موارد زیر می‌باشد.

۱ـ درصورتی که نماینده‌ای پس ازاخطاررئیس جلسه، مجددابی‌نظمی نماید.

۲ـ در صورتی که نماینده‌ای در طول۴ ماه ، دو بار اخطار گرفته باشد.

ماده ۶۴: در صورتی‌که نماینده‌ای در مدت یک سال، ۳ جلسه متوالی یا ۵ جلسه نامتوالی غیبت غیرموجه داشته باشد، هیأت رئیسه به وی تذکر کتبی خواهد داد.

ماده ۶۵: در صورتی‌که نماینده‌ای در مدت یک سال، ۵ جلسه متوالی یا ۷ جلسه نامتوالی غیبت غیرموجه داشته باشد، مستعفی محسوب می شود.

 ماده ۶۶: طرح‌ها و پیشنهادهای نمایندگان و اداره جلسات، نباید مغایر با اساسنامه و آیین‌نامه مصوب مجمع باشد و هر نماینده حق دارد با استناد به ماده مربوطه حداکثر ۵ دقیقه اخطار یا تذکر آیین‌نامه‌ای بدهد.

ماده ۶۷: اخطار و تذکر آیین‌نامه‌ای که مربوط به مغایرت مذاکرات با اساسنامه و آیین‌نامه داخلی مجمع است، مقدم بر اظهارات دیگر می‌باشد و مذاکرات جاری را متوقف می‌کند.

تبصره: در صورتی که تذکر و اخطار مربوط به اداره جلسه باشد، رئیس جلسه در صورت لزوم به اختصار پاسخ خواهد داد و اگر اخطار برای توجه نمایندگان باشد، به همان اخطار اکتفا خواهد شد.

ماده ۶۸: بازنگری و پیشنهادِ تغییر، حذف یا اضافه مواد و تبصره‌های این آیین‌نامه ، منوط به درخواست کتبی هیأت رئیسه یا ۲۰ نفر از نمایندگان و تصویب مجمع عمومی می‌باشد.

 ماده ۶۹: بیانیه‌هایی که با عنوان مجمع نمایندگان صادر می‌شود، باید به تصویب کمیسیون سیاسی مجمع برسدو در اولین جلسه مجمع عمومی به اطلاع نمایندگان رسانده شود.

این آیین‌نامه با ۶۹ ماده و ۴۳ تبصره در تاریخ ۱۳۸۹/۱۰/۱ تصویب شد.